Triada poznawcza

Triada poznawcza dotyczy trzech zasadniczych przekonań,które nabiera człowiek we wczesnym dzieciństwie. Są to przekonania typu: świat jest niesprawiedliwy, ja jestem bezwartościowy, a przyszłość jest beznadziejna. Jeśli wtłoczymy sobie w dzieciństwie ten model myślenia, a zasługą tego będą rodzice, to niestety w przyszłości takie schematy poznawcze będą prowadziły do uaktywnienia się objawy depresji u nastolatków. Taka triada przekonań poznawczych pozostaje poza naszą świadomością. Możemy więc zapytani o to, czy myślimy, że nasza przyszłość jest beznadziejna mówić świadomie, że oczywiście, że nie jest, bo wszystko w naszych rekach. Jeśli jednak sprawny psycholog będzie pytał dosadniej i niekoniecznie o oczywiste rzeczy, wtedy wyjdzie szybko na jaw, że mimo wszystko mamy głębokie przekonanie o tym, że nic nas dobrego w życiu nie spotka. Inni autorzy często upatrują powstawania objawy depresji u nastolatków poprzez tendencję do myślenia o wszelkich negatywnych wydarzeniach życiowych jako powstających tylko i wyłącznie przez nas samych. Nie można tak o wszystkim myśleć, bo to się źle dla nas kończy.

  • Depresja ciąg dalszy

Depresja to zaburzenie, które jest tłumaczone w ten sposób, że osoby, które na nią cierpią, otrzymują stale zbyt mało pozytywnych wzmocnień. Nie jest to całkowite wytłumaczenie, bo czasami depresja bierze się ze zwyczajnych zaburzeń hormonalnych i nie jest to związane kompletnie z naszym środowiskiem zewnętrznym. W świetle teorii, wedle której depresja występuje, kiedy nie ma zbyt wielu pozytywnych myśli, leczymy depresję poprzez zwiększanie pozytywnych i ciepłych myśli. Wtedy, w ślad za zmianą zachowania, następuje zmiana myślenia i depresja może nas opuścić. Depresję leczy się poprzez udostępnianie pacjentowi treningu społecznego, a także poprzez podejmowanie działań, które sprawiają pacjentowi przyjemność. Niekiedy pacjent musi nauczyć się relaksować i przynosić sobie samemu przyjemność. Osoby z depresją w naturalny sposób nie potrafią dostarczać sobie pozytywnych wzmocnień, bo mają pewne defekty w strukturze osobowości. Pacjenci podczas terapii dostają coraz bardziej skomplikowane zadania polegające na dostarczaniu sobie przyjemności.