Zaburzenia odżywiania i alkohol

Osoby cierpiące na zaburzenia odżywiania objawy to na przykład bulimicy jak i anorektycy. Zaburzenia odżywiania polegające na cierpieniu na bulimię to zaburzenia, w których człowiek cierpiący na nie przejada się do niemożliwości, a później wymiotuje bez ustanku. Takie zachowania są wzmacniane negatywnie ze względu na to, że wypróżnianie się po posiłku redukuje lęk. Osoby cierpiące na bulimie przywiązują zbyt dużą wartość do swojego wyglądu, do kształtu i wagi własnego ciała. U podłoża tego przesadnego zainteresowania leży niestety przekonanie, że jeśli nie jesteśmy atrakcyjni fizycznie, to oznacza, że nie jesteśmy wartościowymi ludźmi i nikt nie może się nami zainteresować jeśli nie wygadamy wystarczająco dobrze. Przesadne interesowanie się własnym ciałem to zachowanie, które jest związane z wątpliwościami odnośnie swojej własnej wartości. Terapia związana z zaburzenia odżywiania objawy polega na wtłaczaniu pacjentowi prawidłowych nawyków żywieniowych. Pilnuje się dyscypliny związanej z jedzeniem.

  • Dynamika uzależnienia od alkoholu

Psychologowie twierdzą, że jeśli ktoś wejdzie w nałóg alkoholowy, zazwyczaj będzie tylko pogłębiał sposób i ilość wypitego alkoholu. Nie ma praktycznie żadnych możliwości na spożywanie alkoholu w rozsądnych ilościach. Zazwyczaj wybawieniem jest tutaj tylko i wyłącznie całkowita, stuprocentowa abstynencja, której niestety alkoholicy najczęściej nie potrafią przestrzegać w najmniejszym nawet stopniu. Istnieją jednak takie teorie, na przykład teoria poznawcza społecznego uczenia się, wedle której istnieje możliwość picia alkoholu po tym jak już przejdziemy przez terapię antyalkoholową. Terapia w ramach tej teorii ma na celu nauczenie człowieka kontrolowania siebie i radzenia sobie z sytuacją kiedy już dojdzie do picia. Jeśli człowiek znów pije i przy tym się nie kontroluje, oznacza to, że terapia nie była skuteczna. Według Bandury jedynym sposobem na oduczenie człowieka picia jest wprowadzanie go w takie sytuacje, kiedy może on stanąć w wyborze – albo piję, albo radzę sobie z sytuacją alternatywnie.

  • Anoreksja

U podstaw myślenia u osób, które cierpią na anoreksję jest przekonanie, że przeciwstawianie się własnym pragnieniom jest tym, co decyduje o naszej wartości. Istnieją tutaj przekonanie, które wiążą uzyskanie niskiej wagi ciała z odniesieniem sukcesu. Dlatego właśnie jest to dość oporne na zmianę i zazwyczaj praca z osobami chorymi na anoreksję jest trudna. Często osoby, które chorują na anoreksję mimo terapii odmawiają przyjmowania pożywienia do tego stopnia, że umierają i istnieją statystyki mówiące, że umiera prawie jedna trzeba osób, które w ogóle zachorowały. Jeśli nie działa zwykła terapia budująca na nowo obraz siebie u pacjentek (coraz więcej osób cierpiących na anoreksję to mężczyźni), wtedy stosuje się typową terapię behawioralną. Terapia behawioralna polega na zamknięciu osoby na oddziale psychiatrycznym zamkniętym. Pozbawia się wtedy takie osoby tego, co sprawia im przyjemność, czyli pozbawia się na przykład oglądania telewizji. Daje się im telewizje wtedy, kiedy będzie to związane z przyjmowaniem przez te osoby jedzenia.